Beste menschen edoch andere intelligente levensvormen

De heer AG Fontijn (ces moi) heeft enkele dagen geleden zijn Wing ontvangen tijdens de traditionele wing ceremonie! Maar allxe9h zeg wat is dat toch voor een voorwerp deze zogenaamde wing. Kan hij nu vli egen zonder vliegtuig? Helaas is dit niet het geval. Eingelijk kan ik er helemaal niks mee. Misschien een biertje openen, maar dat zou natuurlijk zonde zijn! (biertje zou kunnen overlopen en bier is heilig)

De wing die ik en mijn klasgenoten hebben gekregen zijn als beloning voor het halen van mijn IR (instrument rating) en mijn CPL (commercial pilot liscense). Deze afkortingen die weldra op mijn liscence pronken betekenen respectievelijk dat ik ‘s nachts en met slecht weer kan vliegen op de instrumenten ipv op zicht en dat ik mensen kan vervoeren voor geld. Twee enorm belangerijke examens!

Leuk was dat er een hoop mensen bij waren toen wij onze wing kregen (die bij mij werdt uitgereikt door Tomas, een Nederlandse instructeur die mijn eerste vluchten verzorgde) Ook leuk was gratis bier en dat we een hoop mooie fotoos hebben genomen en we konden zo met zen allen de baan op. Hierna hebben we met zen allen de plaatselijke mac donalds op de kop gezet. Een mooie avond!

De 21ste heb ik mijn laatste examen (multi engine) en dan kom ik als alles verloopt zoals gepland (gebeurd praktisch nooit) de 21ste van september naar Nederland. Ik kan niet wachten!

Beste menschen van over de hele wereld ik ben uitermate trots u te presenteren met eindelijk weer een nieuw verhaaltje. Ik heb heel lang niks meer geblogd, maar hier komt verandering in. Ik heb een tijd gewoonweg niks meer te vertellen gehad eigenlijk, ik heb ruim een maand niet gevlogen en mij eigenlijk een beetje lopen vervelen.

Hier is gelukkig verandering in gekomen! Ik ben namelijk al twee weken bez ig met de TB-20. Een fantastisch toestel wat op elk opzicht een verbetering is op de TB-200. Maar het grootste verschil is eigenlijk de soort vluchten die worden gemaakt met de TB-20. Het toestel word vooral gebruikt voor tripjes. Ik ben al bij een hoop velden geweest: Faro, Montijo, Serville, Jerez, Porto, Santiago, Badajoz. En binnenkort wordt er nacht gevlogen (wicked)

Mijn eerste echt grote trip wordt gemaakt met ons Niels (ook wel Nelis genaamd). Ik vloog via Faro en serville naar Jerez en Niels vloog terug. Het erg leuk om met zo een lullig klein vliegtuigje een approach te maken terwijl er ook boeings en airbussen rondvliegen. Maatschappijen als Ryanair, Easyjet, TAP en Spanair. Af en toe wel een beetje lastig, want je bent natuurlijk niet een vliegtuig met hoge prioriteit.

Eenmaal op Jerez na 3 uur vliegen werden we door een ‘follow-me-car’ naar onze parking position begeleid, was wel  lekker luxe. Daarna even wat lekkers gegeten in Het restaurant, terug naar het vliegtuig.

Daar begon de kl*tezooi….

Eenmaal terug bij het vliegtuig bleek ons vliegtuig wat remvloeistof te lekker. Het was wel vreemd te zien dar remvloestof weg spoot door een kapotte leiding elke keer als je de rem indrukte. Even de no-go list checken. En natuurlijk mochten we niet weg met een kapotte rem. Bende! Terug naar het restaurant waar we ons hebben kapot verveeld en een beetje naar het local wildlife hebben gekenen (zie foto)

Gelukkig kwam EEN KLEINE ZEVEN UUR LATER een andere TB-20 binnen met Tomas als piloot en wat maintenance-mannetjes. Na een half uurtje was alles gefixed en konden we gelukkig weg. Ik had al heen gevlogen dus voor mij was het lekker niks doen op de terugweg.

Een lang dagje

Chaos Chaos me pa en me ma komen er aan,
Snel zorg dat al die lege bierflesjes er niet meer staan!

Met de KLM zijn ze uit Nederland gevlogen,
Om het leven in Portugal te bekijken,
En hun leven te verrijken,
Dat het gezellig was hoef ik niet te betogen.

Het programma bevatte het kijken naar Monzaras,
Kastelen kijken vonden ze wel wat,
En in Portugal hebben ze er zat,
Lekker eten op het terras, het zat wel kras.

Maar kastelen vullen niet meerdere dagen,
Het werdt tijd dat mijn ouders Lissabon zagen,
Verdomme weer een kasteel,
Maar toch was het heel…. (mooi)

Maar laat ik het oceanium niet vergeten,
baracudas, zeepaardjes en veel vissen,
Ik had het niet willen missen,
En daarna natuurlijk lekker op een terrasje gezeten.

Als afsluiter zijn we naar de kliffen geweest,
daarna naar het restaurant geraced De vleesfundu was erg goed,
en toen naar huis met spoed.

En ja ik zit me te vervelen

Het is weekend, mooi weer en iedereen verveeld zich te pletter. Tijd voor een dagje strand!

Wekker te laat gezet chaos in de morgen, beltegoed op, snel naar de winkel beltegoed kopen, racen naar de verzamelplaats, de helft was niet op de afgesproken plek en tijd, met zen vijfen in een klein polootje.

Zoals je hierboven hebt gelezen was niet alles zo soepel als ik had gehoopt, maar toen ik eenmaal op het strand was leek mij alles de moeite waard. Een lekker zonnetje en briesje en een graadje of twintig. Als typiche Nederlanders als een dwaas in de zwembroek over het strand rennen en frisbeeen (apart werkwoord). De Portugesen keken ons aan alsof we gek waren en liepen in lange broeken en truien over het strand en keken naar een bodyboard wedstrijd die in volle gang was.

Na een tijdje laf in de zon te hebben gelegen moesten we toch de zee in, dus daar gingen we dan, stoer dat we waren. De Portugesen keken ons nog raarder aan dan aan het begin en dit keer moest ik ze toch gelijk geven. Steenkoud. Wij natuurlijk stoer blijven kijken en snel weer naar de kant. Toch maar een stukje lopen dan.

Stukje gelopen, beetje de duinen beklommen en toen nog een keer de zee in. Dit keer met golven van een metertje of 3! (zie foto) Later hebben we dit nog een keer herhaald met golven die nog wel een meter hoger waren!, als je daar in terecht kwam had je echt niks te zeggen, wel leuk om een keer mee te maken. Natuurlijk wat eten en om een uurtje of 5 richting de kliffen ten zuiden van Lissbabon.

Beetje rondgeken en fotoos gemaakt en een churro gegeten (Portugese snack) en een lekker restaurantje gevonden. Nikki en Rene hingen even de dwaas uit met hun Pengu ijsje en toen terug richting Evora.

Wat zal ik zeggen? Kort maar krachtig

Olla Polla

Heb al een tijdje niks meer op mijn blog gezet. Mijn excuses voor de trouwe lezers. Om eerlijk te zijn had ik gewoon weinig te vertellen. De laatste paar weken zijn xe9xe9n grote regenbui geweest. Er is heel weinig gevlogen en veel bier gedronken. En laten we eerlijk zijn, in Nederland kunnen we aan de Grolsch dus we zijn hier puur voor het vliegen.

Maar af en toe ben ik toch de lucht in gekomen en er worden dan langzaam maar gestaag uurtjes gemaakt. Gevolg hiervan was dat ik ben begonnen aan navigeren. Nu ga ik niet meer continue naar een area (vast gebied) om wat oefeningen te doen, maar nu gaan we van hot naar her. De tocht naar Portimau is de leukste die ik tot nu toe heb gedaan. Dit komt doordat ik voor het eerst ga landen op een ander vliegveld!

Het is een ware tocht (anderhalf uur heen en anderhalf uur terug) en omdat het toch een hoop nieuws is wordt er eerst een dual vlucht gevlogen. Jammer genoeg stormde het nogal toen wij dit deden en kon ik zelf nog niet landen op het veld. De foto hierboven is een foto van mijn instructeur op het veld. De turbulentie, windstoten en de regen maakte het toch een mooie ervaring. Door de Harde wind op onze vlieghoogte kwamen we af en toe amper vooruit.

Toen was de solo aan de beurt. Ik had nog steeds nooit op een ander veld geland, dus het was nog steeds iets om naar uit te kijken. De heenweg liep midden door portugal naar de zuikust (waar Portimau ligt) en het was mooi om het vlakke land over te zien gaan naar heuvels een een rotskust (zie foto). En het weer werkte zeker mee waardoor het een mooi moment was om wat mooie plaatjes te schieten. Ik hoop dat ik jullie nu kan laten zien hoe mooi het eigenlijk is als je de tijd hebt om even rond te kijken. Toch een mooi eind, rond de 230 NM ofwel 410 KM!! en geen file te bekennen.

Het vliegveld ligt nog net niet xedn de stad en het is prachtig om over de haven aan te komen vliegen. Daar eenmaal aangekomen een bakkie pleur gedronken met een parachutist die mij even hielp met het achteruitduwen van mijn vliegtuig. Eigenlijk wilde ik nog wat touch and goes maken, maar omdat ik al met vijftig minuten ver traging vertrok moest ik jammer genoeg genoegen nemen met de touch and go en full stop die ik aan het eind van de hee nreis maakte. Nadat ik al bijna een uurtje onderweg was vond ik het mooi geweest en ben ik direct to the field geknald. Heerlijk vluchtje en op naar de 40-uurs check die ik waarschijnlijk volgende week krijg voorgeschoteld. De eerste officiele check!

PS: Beterschap voor mijn zieke broertie

Het is dan zover. Eigenlijk is het al een tijdje zo ver. Voor het eerst in mijn ene in het vliegtuig. Dit met pas 15 vlieguurtjes! (heb er onderhand al weer bijna 20) eerst een paar circuitjes vliegen met mijn instructeur naast me en daarna drie touch and goes met een lege stoel naast me. Wel lekker rust ig.

Supermooi natuurlijk. Lekker om je heen kijken, maar toch bedenk je ook dat er geen vangnet meer is. Als jij niet goed uitkijkt is er niemand meer die je er op wijst. Checklisten toch maar even hardop zeggen, ondanks dat je in je eentje zit. Waar was dat andere vliegtuig toch ook al weer, op downwind of al op base? Toch maar even het koppie er bij houden.

Nu denken jullie vast dat het allemaal hartstikke leuk is dat solo gaan? Geen sprake van! Degene die van de klas als eerste solo gaan die moeten bijvoorbeeld kaal. Gelukkig was mijn klasgenoot Leon slachtoffer van deze traditie. De mensen die daarna komen worden echter niet onzien. Deze mensen worden natgespoten op de apron met de kleren aan. Gelukkig hebben ze warme douches bij de maintanance waar iedereen even op temperatuur kan komen. Zo warm is het nu niet in Portugal.

En dan moet het belangerijkste niet vergeten worden. De stropdas moet ook an de bak en word dan ook afgeknipt. Oh ja, en de mensen met strepen mogen je tegen je kop slaan en je een schop onder de kont geven!

Het zal het jullie in Nederland misschien niet zijn opgevallen, maar we leven ondertussen in 2007. Laatst was de overgang van 2006 naar 2007 en dit werdt even aangegrepen om ons weer lekker te bezatten en uit ons dak te gaan in Lissabon.

Zondag middag met zijn vijven in de auto van wessel gepropt  voor het ritje naar Lissabon: de parel van het zuiden. Partners in crime waren Leon, Bram, Jaap, Wessel en Annabet (vriendin van Wessel). De reis verliep voorspoedig en al snel liepen we midden in het centrum ons vijfsterren hotel binnen waar we een zo klein mogenlijk deel van de nieuwjaarsnacht door wilde brengen.

Spullen dumpen en eten was het plan-de-campagne. Ruim een uur door het centrum druilen was de praktijk. alles was dicht en ging pas rond 8 uur open. Dan maar het eerstvolgende beste: de tequilla bar binnen gaan. Even wat tijd gevuld met cola en allerhande frisdranken voordat wij ons naar een restaurantje begaven om een heerlijk bodempje te leggen. Een heerlijk begin van de avond.

Daarna nog even een biertje drinken in wat bij nader inzien een homobar bleek te zijn. Toen wij daarna de bar verlieten barste de bom. De straten liepen vol en de barretjes ook. Op naar placa de Comercio. Dit is het grote plein met zo mogenlijk de grootste kerstboom in de geschiedenis van kerstbomen. Lekker loskomen op portugese volksmuziek en aftellen maar.

Om 1 uur Nederlandse tijd was het dan zo ver: en na een 12 minuten durend vuurwerk van enorme proporties gingen we op naar het centrum om ons op het nachteleven de storten als een Amerikaan op een hamburger van de mac Donalds. We hebben gesocialiseerd met mensen uit Portugal, Nederlanders, Duitsers en Italianen. Het is nog steeds een beetje vaag dus er kunnen nog een hoop andere nationaliteiten tussen hebben gezeten

Aan het begin van de avond kon ik mijn ogen met moeite openhouden, maar toen ik aan het eind op mijn horloge keek was het vijf uur lokale tijd. De avond werd nog afgeloten met een zwerver die werdt geslagen door een idioot, een zwerver die Bram bedreigde omdat hij hem geen sigaret gaf en leon die ruzie kreeg met een plaatste zwarte streetgang.

Daarna heerlijk geslapen op een matras van zo ongeveer 2 cm dik en veeeeeel te vroeg opgestaan voor de terugreis. Heerlijke manier om 2007 te beginnen dacht ik zo. Gellukig nieuwjaar!!

Beste peeples

Heb al weer een tijdje lui op mijn kont in het vliegtuig gezeten, maar ik had het idee dat het wel eens tijd werdt voor een update. Maar waar over?, waar zit ik vaak? De school leek mij een goed idee.

Portugal is niet bepaald een schoolvoorbeeld van een westers land. Het is eigenlijk een vreemde  mix tussen modern en ouderwets. Splinternieuwe gebouwen die er erg modern uitzien staan vlak naast eeuwenoude scheefgezakte huisjes die meer weghebben van hutjes. De wegen zitten vol met moderne auto’s en de supermarkten zijn hier minstens twee keer zo groot als die in Nederland. Toch heb ik het gevoel dat deze twee extremen niet tegenstellingen zijn, maar meer een aanvulling van Portugal. Net zo iets als een film en een zak M&M’s.

Op het vliegveld overheerst zo als verwacht de moderniteit (of zoiets). Mooi is wel dat er ook wat oudjes op het apron staan. Een van deze oudjes is een dubbeldekker voor het besproeien van gewassen. Dat ouwe ding ziet er uit alsof hij ieder moment uit de lucht kan donderen.

Is trouwens al 8 keer gebeurd!

Verder staan er natuurlijk de vliegtuigen van de NLS en AAE (Portugese deel van de school). De TB-200′s en TB-20′s komen uit 2001 en die zien er natuurlijk super strak uit. Verder staan er wat loodsen, een weerstation, wat zweefvliegtuigen en nog wat andere meuk. Het schoolgebouw is het hart van het kleine veldje, met een erg moderne uitstraling. We hebben een mooie kantine met lekker warm eten in de middag en natuurlijk de verdieping met operations.

Als het gebouw het hart van het vliegveld is, dan is de operations het stel hersenen. Hier wordt alles geregeld, zowel door de school als door de studenten. Het indienen van vliegplannen, het plannen van de vlucht, mass and balance, flight operations die een eigen frequentie hebben (dispatch), de toren en natuurlijk het geweldige zon balkon! Dit balkon vult ops geweldig aan, ongeveer zoals een filmpje met een lekker koud biertje er bij.

Verder natuurlijk even een kleine update van mijn opleiding, want daar zit ik hier natuurlijk voor. Ik heb ondertussen al 5 uur gevlogen, met steep turns (45 ipv 30 graden), approach to stalls, stalls en natuurlijk is er een hoop geperfectioneerd. Volgende week hopelijk het circuit in (landen en weer knallen om het daarna nog een paar keer te doen). Tot die tijd even deze week afmaken en dan weer eventjes relaxen met een filmpje met bier en M&M’s.

vandaag was de grote dag. De eerste vlucht van mijn opleiding stond gepland om 09:00. Bram, huisgenoot en klasgenoot, moest om 07:45 vliegen en ik ging tergerlijkertijd mee, waardoor ik al om half zes moest opstaan.

Kapot kwam ik op school aan, maar er moest nog een hoop gebeuren. De Mass and Balance bijvoorbeeld (gewichtsverdeling van het vliegtuig) en ook de Performance. Daarnaast moest er nog een vluchtplan worden verstuurd en het weer en de NOTAMs (NOtice To AirMan) moesten worden gechecked. Werk aan de winkel dus.

Om negen uur was het dan zo ver. Bram die net voor mij vloog met hetzelfde vliegtuig was net aangekomen en ik kon gelijk beginnen aan de walkaround. Bij de walkaround wordt er gekeken of er gebreken zijn aan het vliegtuig. Hierna werden samen met de instructeur de checklists afgewerkt en voor ik het wist stond ik op de baan.

Full throttle en ik mocht gelijk zelf opstijgen. Al slingerend over de baan en met 70 knopen de lucht in. Eenmaal als een vogeltje in de lucht vlogen de inflight checklisten me al om de oren, terwijl verwacht werd dat ik ook het radioverkeer deed. Chaos.

Daarna was het tijd voor wat oefeningetjes om het vliegtuig te leren kennen: slow flight, standard turns (ik had het gevoel dat het vliegtuig zo scheef hing dat ik er uit zou vallen), level flight en natuurlijk weer het cicuit in om de full-stop landing te maken.

Op de grond werdt ik al snel het vliegtuig weer uit gebonsiour’d, aangezien de volgende al weer stond te wachten. Mooi weer is de laatste stijd schaars in Portugal, maar vandaag was het gelukkig super mooi weer. Het apron was dan ook rustig terwijl de lucht vol hing met vliegtuigjes.

Het was mooi om eindelijk in een vliegtuig te zitten en super om bijna de hele vlucht zelf te kunnen vliegen. Alleen jammer dat ik er een beetje luchtziek van was!

Als je piloot wil worden heb je wat dingen nodig: een vliegveld een instructeur en natuurlijk een vliegtuig. Over dat laatste ga ik het even hebben.

De opleiding gebruikt drie verschillende vliegtuigen. Je begint met de eenmotorige TB-200 (zie foto). Dit vliegtuig  heeft een vast landinggear. Dit kan dus niet worden ingetrokken. Het vliegtuigje heeft 200 pk dus het komt wel de lucht in. En leuk vliegtuigje om ‘circuitjes’ mee te vliegen ‘touch and goes’ te maken.

Hierna stap je over op de TB-20. Dit vliegtuig lijkt erg veel op de TB-200, maar heeft een retractable landing gear, waardoor hij wat fijner en veel harder vliegt. Ook heeft dit ‘gebakje’ een motor die 250 (bedankt JW en Alje voor de info) pk levert. Geen revolutie, maar meer een evolutie ten opzichte van de TB-200.

Last but no least krijg je de Seneca (zie foto). Dit is wel het mooiste vliegtuig hier in Portugal. Jammer genoeg zijn het wel ouwe rotten in het vak, dus primen tot je de benzine uit de motor ziet druipen is normaal! Deze twee kisten verzorgen de twin engine fase voor de opleiding. Het enige twee motorige vliegtuig. Wordt vooral voor instrument flying (niet uit het raam kijken) en tripjes gebruikt. Het zijn er maar twee en ze zijn dan ook altijd op pad.